غرور هديه شيطان است و عشق هديه خداوند، و ما هدیه شيطان را بهم مي دهيم ولي هديه خداوند را از يکديگر پنهان مي کنيم نمي دانم چرا اين گونه هست؟ وقتي نگاه عاشق کسي به توست مي بيني اما،دلت بسته به مهر ديگري است. بي اعتنا مي گذري وعاشقانه به کسي مي نگري... که دلش پيش تو نيست من از اين پس به جهان مي خندم به هوس بازي اين بي خبران مي خندم هر که آرد سخن از عشق بدان مي خندم خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است کارم از گريه گذشته ست, بدان مي خندم

آیینه پرسید که چرا دیر کرده است نکند دل دیگری او را سیر کرده است خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است تنها دقایقی چند تأخیر کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شاید موعد قرار تغییر کرده است خندید به سادگیم آیینه و گفت احساس پاک تو را زنجیر کرده است گفتم از عشق من چنین سخن مگوی گفت خوابی سال‌ها دیر کرده است در آیینه به خود نگاه می‌کنم آه! عشق تو عجیب مرا پیر کرده است راست گفت آیینه که منتظر نباش او برای همیشه دیر کرده است

موقعي كه ميخواستمت ميترسيدم نگات كنم موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم

بدترين درد اين نيست كه عشقت بميره! بدترين درد اين نيست كه به اوني كه دوستش داري نرسي! بدترين داين نيست كه عشقت بهت نارو بزنه! بدترين درد اينه كه عاشق يكي باشي و اون ندونه

کاش !

 قلبم درد تنهايي نداشت سينه ام هرگز پريشاني نداشت کاش!

برگهاي آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت کاش!

 مي شد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت !

                                             زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد.

                               با وفاترين دوست به مرور زمان بي وفا شد.

                   اين پرپر شدن از گل نيست از طبيعت است

 و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است

نمی گیرد کسی جز غم سراغ خانه ما را...

                  به سختی جغد پیدا می کند ویرانه ما را...

                                  از آن شادم که می آید غمش هر شب به بالینم...

                                                از آن ترسم که غم هم گم کند ویرانه ما را...

خواستم عشق رو تو دستام بگيرم ، ولي جا نشد . پس گذاشتمش تو جيبم ، ولي جا نشد . در كيفمو باز كردم ، ولي جا نشد . تصميم گرفتم ببرمش توي اتاق ، ولي جا نشد . بنابراين يه خونه براش گرفتم ، ولي جا نشد . با خودم گفتم : يه باغ ! آره ! ولي جا نشد . پس گذاشتمش توي قلبم ، حالا ديگه جاش خوبه خوبه ... تازه مي فهمم اين كه مي گن دل آدم مي تونه از دنيا هم بزرگتر باشه يعني چي!

چقدر سخته  توی چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید زل بزنی وبه جاش یه زخم کهنه همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه ونفرت بشی حس کنی هنوزم دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته توی خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهش دونه دونه های اشک گونه هاتو خیس بکنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار توی خودت بشکنی و اون وقت اروم و زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک.

خيانت تنها اين نيست كه شب را با ديگري بگذراني ... خيانت ميتواند دروغ دوست داشتن باشد ! خيانت تنها اين نيست كه دستت را در خفا در دست ديگري بگذاري ... خيانت ميتواند

جاري كردن اشك بر ديدگان معصومي باشد

 در دنيا جاي كافي براي همه هست پس بجاي اينكه جاي كسي را بگيري سعي كن جاي خودت را پيدا           

اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي! اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست! اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد!

اگر كسي را دوست ميداري تركش كن. اگر قسمت تو باشد باز ميگردد. اگر هم باز نگشت يعني به تو تعلق نداشت. پس همان بهتر كه رفت                                       

میگن سه چیز : سه چیز در زندگی هیچگاه باز نمی گردند: زمان، کلمات و موقعیت ها. سه چیز در زندگی هیچگاه نباید از دست بروند: آرامش، امید و صداقت. سه چیز در زندگی هیچگاه قطعی نیستند: رؤیا ها، موفقیت و شانس. سه چیز در زندگی از با ارزش ترین ها هستند: عشق، اعتماد به نفس و دوستان                        

کاش میشد تا خدا پرواز کرد پای دل از بند دنیا باز کرد کاش میشد از تعلق شد رها بال زد همچون کبوتر در هوا کاش میشد این دلم دریا شود باز عشقی اندر او پیدا شود کاش میشد عاشقی دیوانه شد گرد شمع یار چون پروانه شد کاش میشد جان ز تن بیرون شود چشم از هجران او پر خون شود کاش میشد از خدا غافل نبود کاش در افکار بی حاصل نبود

هر کسی را حاجتی باشد عجیب حالشان را حالتی باشد غریب من چه گویم از دل سر گشته ام خون دل با آب چشم آغشته ام

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند دیو هستند ولی مثل پری می پوشند گرگ هایی که لباس پدری می پوشند آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند عشق ها را همه با دور کمر می سنجند خوب طبیعیست که یکروزه به پایان برسد عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

سرکش ترین کلمه هوس است با آن بازی نکن. خودخواهانه ترین کلمه من است از آن حذر کن. بازدارنده ترین کلمه ترس است با آن مقابله کن. سازنده ترین کلمه صبر است برای داشتنش دعا کن. روشن ترین کلمه امید است به آن امیدوار باش. ضعیف ترین کلمه حسرت است آن را نخور. توانا ترین کلمه دانش است آن را فرا گیر. سمی ترین کلمه غرور است بشکنش

 به او بگوييد دوستش دارم به او که قلبش به وسعت درياييست که قايق کوچک دل من در آن غرق شده . به او که مرا از اين زمين خاکي به سرزمين نور و شعر و ترانه برد . و چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز کرد...

کاش میشد تا خدا پرواز کرد پای دل از بند دنیا باز کرد کاش میشد از تعلق شد رها بال زد همچون کبوتر در هوا کاش میشد این دلم دریا شود باز عشقی اندر او پیدا شود کاش میشد عاشقی دیوانه شد گرد شمع یار چون پروانه شد کاش میشد جان ز تن بیرون شود چشم از هجران او پر خون شود کاش میشد از خدا غافل نبود کاش در افکار بی حاصل نبود              

هر کسی را حاجتی باشد عجیب حالشان را حالتی باشد غریب من چه گویم از دل سر گشته ام خون دل با آب چشم آغشته ام                                                   

 خواهم كه به زير قدمت زار بميرم هر چند كني زنده ، دگر بار بميرم من طاقت ناديدن روي تــو نـدارم مپسند كه در حسرت ديدار بميرم خورشيد چنانم به لب بام رسيدست كان به كه در آن سايه ديوار بميرم گفتي كه زكارت گله دارم ، گله بسيار من نيز بر آنم كه از اين عار بميرم گفتي به تو گر بگذرم از شوق بميري قربان سـرت ، بگذر و بگذار بميرم ...امروز هم که نيايي همچنان منتظرت مي مانم

سلام به دوستان خوبم

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره وقتي نا اميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته بود وقتي چشمات از تصويرم تهي شدند به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش هم بهت لبخند مي زنه

كاش كسي تو دلمون پا نمي ذاشت كاش اگه پا مي ذاشت دلمون تنها نمي ذاشت كاش اگه تنها مي ذاشت رد پاشو تو دلمون جا نمي ذاشت                                            

 کاش آموخته بودیم هر گاه از هجوم خاطر عشق، آن "تبسم " بی دلیل بر گوشه لبانمان نقش بست، ... نرنجانیم ، آن نگاهی را که نگران از این اندیشه به ما مینگرد: " آیا باز به او می اندیشد ؟؟؟

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد  وسعت حیرانیم را حس نکرد   درمیان خنده های تلخ من  دیده بارانی ام را حس نکرد    در هجوم لحظه های بی کسی غربت پنهانی ام را حس نکرد  آن که با آغاز من ما نوس بود

لحظه پایانی ام را حس نکرد

سعي کن هميشه تنها باشي چون تنها به دنيا آمده اي و تنها مي ميري بگذار عظمت عشق را هيچ گاه درک نکني چون آنقدر عظيم است که تو را در زندگي نابود مي کند اما اگر عاشق شدي ... فقط يک نفر را دوست بدار بخند ، گريه کن و قدم بردار تنها براي يک نفر

اشکاتو پاک کن همسفر گاهي بايد بازي رو باخت اما اينو يادت باشه بازم مي شه زندگي رو ساخت

وفای شمع را نازم كه بعد از سوختن ...به صد خاكستری در دامن پروانه میریزد...نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم... گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد

عشق====>سرکاريه ... محبت====>تظاهره ... مهربوني====>مسخرست ... وفا====>مرده ... عهدوپيمون====>دلخوشيه ... عاطفه====>تموم شده ... مهر====> مدرسه باز ميشه

كاش ميشد قلب ما از ياس بود تك تك گلبرگ آن احساس بود پاك و سبز و ساده و بي ادعا كاش ميشد بهتر از الماس بود كاش ميشد عشق را تفسير كرد عاشقي را با محبت سير كرد

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره وقتي نا اميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته بود وقتي چشمات از تصويرم تهي شدند به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش هم بهت لبخند مي زنه

كاش كسي تو دلمون پا نمي ذاشت كاش اگه پا مي ذاشت دلمون تنها نمي ذاشت كاش اگه تنها مي ذاشت رد پاشو تو دلمون جا نمي ذاشت                                           

کوچک که بوديم چه دل هاي بزرگي داشتيم اکنون که بزرگيم چه دلتنگيم کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست دنيا را ببين... بچه بوديم از آسمان باران مي آمد بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!! بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم ...هيچ كس نمي فهمد   ***

تو باعث شدي يه چيزي رو بفهمم . بفهمم عشق يعني چي ... بفهمم دل كجاست ... بفهمم وقتي كسي عاشق ميشه چه حالي داره ... بفهمم درد عشق چيه ... حالا مي دونم ... ميدونم عشق يعني تشنگي . عشق يعني نياز . عشق يعني التماس . عشق يعني آرزو. عشق يعني خواستن و بدست نياوردن ***

پرسيدند عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول محور نقطة قلب جوان ميگردد از معلم تاريخ پرسيدند عشق چيست؟گفت:سقوط سلساه ي قلب جوان است از معلم ادبيات پرسيدند عشق چيست؟؟ گفت:محبت الهيات است از معلم علوم پرسيدند عشق چيست؟؟ گفت:عشق تنها عنصري است که بدون اکسيژن مي سوزد از معلم رياضي پرسيدند عشق چيست؟؟ گفت:عشق تنها عددي است که هرگز تنها نيست

    بعد از مرگم به گورم بيا مبادا گورستان راخلوت ببيني و وحشت کني زيرا در انجا قلبي آرام خفته مبادا اشک بريزي زيرا چشمان من همرا با تو اشک خواهد ريخت هرگاه شمعي را در حال سوختن ديدي مرابه ياد بياور هرگاه ترانه غم انگيزي شنيدي انرا به ياد من زمزمه کن زيرا هرجا که باشي به ياد تو خواهم بود                          

 بیم آن ندارم که روزی عاشقت شوم بیم آن ندارم که کسی تو را از من بگیرد بیم آن دارم که روزی تو خود را از من بگیری بیم آن دارم که شب در وجود تو طوفان کند خورشید مهر تو را پنهان کند و برگ های طلایی دوستی را بر خاک اندازد تو خود را از من مگیر  

 بازم سلام

من دلم ميخواهد ... خانه اي داشته باشم پر دوست ... كنج هر ديوارش ... دوستانم بـنشينند آرام ... گل بگو گل بشنو ... هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد ... شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست ... شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست ... بر درش برگ گلي ميكوبم ... و به يادش با قلم سبز بهار ... مينويسم : اي يار خانه دوستي ما اينجاست ! ... تا كه ديگر نگويد سهراب : خانه دوست كجاست ؟***

به پايان فكر نكن .. انديشيدن به پايان هر چيز شيريني حضورش را تلخ مي كند .. بگذار پايان تو را غافلگير كند درست مانند آغاز***                                       

در انتظار کسي باش که مايل باشد حتي در زماني که در ساده ترين لباس هستي،تو را به دنيا نشان دهد***هيچ چيز ويرانگرتر ازاين نيست كه متوجه شويم كسي كه به آن اعتماد داشته ايم عمري فريبمان داده است يکي باش براي يک نفر ...نه تصويري مبهم در خاطره ها ***

ميگن لبخند ربطي به مرگ نداره ولي تو بخند تا من برات بميرم***

هنگامي كه از مادر متولد شدم صدايي در گوشم خواند: از اين به بعد من با تو خواهم بود , به او گفتم: تو كيستي؟ گفت:غم!!! اول فكر كردم كه غم عروسكي است در دست من كه بعدها با او بازي خواهم كرد...!! اما... بعدها فهميدم من عروسكي هستم در دستان غم                                                                        

  سلام به عزیزانی کهweblog منو دیدن و نظر فراموششون نشده                   

انتظار امید به آینده را می آموزدو نگاه ها را به افقهای دور عادت می دهد*

اگر می خواهی خریدار عشق باشی نخست فروشنده محبت و دوستی باش*

در زندگی سوار بر قطار زیبا شدن مهم نیست مهم آنست که در ایستگاه زیبائیها پیاده شویم*

تجربه بهترین درس زندگیست ولی افسوس که باید برای آن بهای سنگینی پرداخت*

                                                       سایه تنهائی

می خواهم همگام با سایه تنهائی ام در خیابان بارانی ام

قدم بزنم و چتر شکسته

                                    بغضم را باز کنم آری.

می خواهم شاعر احظه های آبی باشم می خواهم در امتداد کوچه های تنهائی

                                       از تو بگویم

ثانیه هارابنگرکه چه بامنت ; موسیقی محزون تنهایی رامی نوازندومن دراین بی انتها هزاربارغزل وصال روزمزمه کردم چراکه به وصال سپید امیدوارم وروزی حصارثانیه ها راخواهم شکست.